Suits Dosyası #3: Son Duruşma

Miras ve Asansörün Son İnişi

Bir duruşma salonunda en önemli an, açılış konuşması değildir. Çapraz sorgu da değildir. En önemli an, jüri kararını vermeden hemen önce yapılan “Kapanış Konuşması”dır (Closing Argument). Tüm deliller sunulmuş, tanıklar dinlenmiş ve geriye sadece son bir izlenim bırakmak kalmıştır.

Suits dizisi için 8. ve 9. sezonlar, işte bu kapanış konuşmasıdır.
Mike Ross ve Rachel Zane’in Seattle’a gidişiyle (Patrick J. Adams ve Meghan Markle’ın ayrılışı), dizinin ana omurgası kırılmış gibi hissettirdi. Çoğu dizi, başrol oyuncularından biri gittiğinde hızla irtifa kaybeder ve sessizce iptal edilir. Ancak Suits, sahne ışıklarını kapatmayı reddetti. Bunun yerine amfilerin sesini sonuna kadar açtı ve bize şunu sordu: “Asıl hikaye, kahraman evden gittikten sonra geride kalanların ne yaptığı değil midir?”

NetMuhabbet retrospektif serimizin geçtiğimiz bölümlerinde önce Suits Dosyası #1: İlk Dava yazımız ile serinin ilk 5 sezonunu ardından Suits Dosyası #2: Kefaret ile 6 ve 7. sezonu ele almıştık. Şimdi üçüncü ve son bölümünde; “Miras Çağı” (The Legacy Era) olarak adlandırdığımız bu final dönemini inceliyoruz. Burası, “kazanma hırsının” yerini “büyüme sancılarına” bıraktığı, karakterlerin zırhlarını tamamen çıkardığı son savaştır.

Hazırsanız, son kez ayağa kalkın. Karar açıklanıyor.

-Delil A: Yeni Kanlar ve Samantha Wheeler Faktörü

Mike Ross’un gidişi, dizide sadece duygusal değil, yapısal bir boşluk da yarattı. Harvey’in pas atacağı, uğruna risk alacağı, koruyacağı bir “çocuk” kalmamıştı. Senaristler bu boşluğu doldurmak için stratejik bir hamle yaptı: Samantha Wheeler.

Katherine Heigl’ın canlandırdığı Samantha, diziye girdiği andan itibaren bir “anti-Mike” etkisi yarattı. Mike, Harvey’in olmak istediği “iyi ve vicdanlı” adamdı; Samantha ise Harvey’in zaten olduğu “karanlık ve acımasız” taraftı.

Samantha ve Harvey’in çatışmaları, aslında Harvey’in aynaya bakması gibiydi. İkisi de kuralları büküyordu, ikisi de kazanmak için her şeyi yapıyordu ve ikisi de geçmiş travmalarını pahalı kıyafetlerin altına saklıyordu.

Boks ringindeki sahneleri hatırlayın. Bu sahneler sadece spor değildi; iki alfa karakterin birbirini tarttığı, saygı duyduğu ve hiyerarşiyi belirlediği ritüellerdi. Samantha’nın diziye katılması, Harvey’e şunu öğretti: Yalnız değilsin hatta artık tek başına zirvede de değilsin. Robert Zane’in (Rachel’ın babası) “Baba Figürü” olarak denkleme girmesi ise Harvey’in liderlikten ziyade “oğul olma” rolünü tamamlaması için gereken son parçaydı.

-Delil B: İsimlerin Savaşı ve Kurumsal Kimlik Krizi

8.ve 9. sezonların en belirgin (ve bazen komik) teması, şirketin isminin sürekli değişmesiydi. Duvar, adeta bir “Game of Thrones” tahtına dönüştü: Specter Litt, Zane Specter Litt, Zane Specter Litt Wheeler Williams…

Ancak bu isim savaşı, derin bir felsefi sorunu da beraberinde getirdi: Kurumsal Kimlik Krizi. Jessica gittiğinde bir otorite boşluğu oluştu. Robert Zane lisansını kaybedip gittiğinde firma başsız kaldı. Bu kaos, Harvey ve Louis’i zoraki bir ortaklığa itti.

Louis Litt’in Yönetici Ortak (Managing Partner) olma süreci, dizinin en tatmin edici yan hikayelerinden biriydi. Louis, yıllarca kıskandığı o koltuğa oturduğunda, gücün bağırmak olmadığını, sorumluluk almak olduğunu acı yoldan öğrendi. Louis’in bu dönemdeki olgunlaşması, onu dizinin maskotu olmaktan çıkarıp, şirketin gerçek “babası” konumuna taşıdı.

-Tanık Kürsüsü: Harvey Specter’ın Nihai Evrimi

Eğer ilk 7 sezon Harvey’in “New York’un en iyi avukatına” dönüşme hikayesiyse, son 2 sezon Harvey’in “tam bir insana” dönüşme hikayesidir.

Mike gittikten sonra Harvey’in yaşadığı boşluk, onu geçmişiyle yüzleşmeye zorladı. Annesiyle olan sorunlu ilişkisi, Harvey’in kadınlara güvenememesinin, duygusal olarak bağlanamamasının temel sebebiydi. Annesinin cenaze törenindeki o kırılma anı, Harvey Specter’ın “duygusuz robot” maskesinin tamamen düştüğü andır.

Harvey, affetmeyi öğrendi. Annesini affetti, kendisini affetti ve en önemlisi, zayıf olmanın kötü bir şey olmadığını kabul etti. Bu duygusal olgunlaşma olmasaydı, finalde yapacağı o büyük fedakarlığı asla yapamazdı. “The Closer” (Bitirici), artık “The Protector” (Koruyucu) olmuştu.

-İddia Makamı: Faye Richardson ve Sistemin İntikamı

Dizinin final sezonundaki (9. Sezon) ana çatışma unsuru Faye Richardson, Suits tarihindeki en ilginç düşmandır. Çünkü Faye; Daniel Hardman, Charles Forstman ya da Anita Gibbs gibi kötü niyetli biri değildir. Faye, Kural’ın ta kendisidir.

Baro tarafından firmaya kayyum olarak atandığında, ekibin yıllardır yaptığı tüm “gri alan” hamlelerini, tüm etik dışı zaferleri yüzlerine çarptı. İzleyici olarak Faye’den nefret ettik çünkü bizimkilerin canını sıkıyordu. Ama objektif baktığımızda, Faye haklıydı. O, dizinin kendi ahlaki pusulasını sorgulaması için bir araçtı:

-Amaç, aracı her zaman meşru kılar mı?
-Biz “iyi adamlar” olduğumuz için kuralları çiğneme hakkına sahip miyiz?

Ekibin Faye’e karşı birleşmesi, onları son bir kez daha “takım” yaptı. Ancak bu seferki savaş, dışarıdaki bir düşmana karşı değil, kendi yarattıkları enkazı temizlemeye yönelikti. Faye, Harvey’in aynadaki son sınavıydı.

-Çapraz Sorgu: Ve Sonunda…

Yıllar süren bakışmalar, imalar, “Biz sadece iş arkadaşıyız” yalanları… 8. Sezonun finalinde o kapı çaldığında ve Harvey ile Donna birbirine koştuğunda, Dünya çapındaki Suits hayranları derin bir nefes aldı.

Harvey ve Donna ilişkisi, televizyon tarihinin en uzun süren “slow burn” (yavaş pişen) aşklarından biriydi. Bu birleşmenin final sezonuna kadar beklemesi tesadüf değildi. Harvey, annesini affetmeden ve Mike’ın gidişini kabullenmeden Donna’ya kalbini tam anlamıyla açamazdı. Donna ise, kendi değerini ispatlamadan (COO olarak) Harvey’in gölgesinde bir “sevgili” olmak istemezdi.
İkisi de bireysel olarak tamamlandığında, ilişki başladı. Bu, aşkın aceleye gelmeyeceğinin bir kanıtıydı.

-Nihai Karar: “One Last Con” ve Veda

9.Sezon 10. Bölüm – One Last Con

Dizinin finali, Suits’in DNA’sına sadık, muazzam bir veda senfonisiydi. Faye’den kurtulmak için yaptıkları son numara (“One Last Con”), ekibin zekasını ve birbirlerine olan sadakatini son kez sergiledi. Harvey, firmayı kurtarmak için kariyerini feda etti; tıpkı Mike’ın yıllar önce onun için yaptığı gibi. Döngü tamamlandı.

Louis ve Sheila’nın düğünü, aslında bir veda partisiydi. Sheila’nın doğumu ve düğünün iç içe geçmesi, hayatın döngüsünü simgeliyordu: Bir devir kapanırken, yeni bir hayat başlıyordu.

Ve o son sahne…

Harvey, ofiste son kez durur. Mike gelir (Patrick J. Adams’ın konuk oyuncu olarak dönüşü, finalin en büyük hediyesiydi). Pilot bölümdeki o efsanevi mülakat sahnesine yapılan gönderme, izleyicinin boğazını düğümleyen cinstendi.

Harvey: “Bana neyin var onu göster.”

Mike: “Hafızam güçlüdür.”

Bu replikler, 9 yıllık bir yolculuğun özetiydi. Harvey ve Donna’nın, Mike ve Rachel’ın yanına Seattle’a gitme kararı; dizinin mesajını netleştirdi: Kariyer, unvanlar, köşe ofisler… Hepsi geçici. Asıl servet, ailenizdir.

-Sonuç: Dosya Kapandı

Suits ekranlara veda ettiğinde, sadece havalı bir avukatlık dizisi bitmedi. Bir dönem kapandı.

Bu dizi bize, “iyi görünmenin” ötesinde, sadakatin önemini öğretti. Bize, en sert görünen insanların bile (Harvey, Louis) kırılabilir kalpleri olduğunu gösterdi. Bize, ailenin sadece kan bağıyla değil, birbirini ateşin içinden çekip çıkaran insanlarla kurulduğunu anlattı.

Son sahnede asansör kapıları kapanırken ve Coldplay – Viva La Vida çalarken, ofis yine boştu. Tıpkı Mike hapse girdiğinde olduğu gibi. Ama bu seferki boşluk, hüzünlü değil, huzurluydu. Çünkü içindekiler kaçmamış, mezun olmuştu.

Harvey Specter’ın dediği gibi:
“Hayat böyledir (elini aşağıda tutar), ben ise bunu istiyorum (elini yukarıda tutar)”

Suits, televizyon dünyasında hep “yukarıda” yaşadı ve mirasını da zirvede bıraktı.

NetMuhabbet olarak bu retrospektif yolculuğunda bizimle olduğunuz için teşekkür ederiz.

Dosya kapandı. Mahkeme sona ermiştir…

Kaynaklar: